Top

2017: mijn eerste jaar als Hoop Love Coach bij De Hoepeljuf

Kan het nog, even stiekem terug naar 2017? Mijn reflectiemoment op het oude jaar komt vaak pas wat later, als het gefeest van december gezakt is en de stilte van januari is aangebroken. Heerlijk vind ik die rust die ik dan voel. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van een feestje! Maar ik geniet ook altijd erg van de ruimte die daarna ontstaat. Ruimte voor nieuwe ideeën, nieuwe plannen, nieuwe dingen. En ruimte om eens terug te kijken naar het vorige jaar. Wat is er gebeurd, waar wil ik mee verder en, ook belangrijk, wat laat ik lekker in het oude jaar?

 

Januari 2017: Hoop Love Coach certified

Precies een jaar geleden, aan het begin van 2017, haalde ik mijn Hoop Love Coaching certificaat bij Deanne Love en begon ik met De Hoepeljuf. Yes! Dat was een grote mijlpaal voor me, want hoop queen Deanne is vanaf begin af aan een beetje mijn idool als het gaat om hoopdance.

 

De teacher training die ik bij haar volgde was voor mij een logisch vervolg op de Lerarenopleiding Nederlands en studie Opleidingskunde. Zowel het docentschap als een leven als opleidingskundige waren het voor mij toch net niet. Lesgeven met een hoelahoep in mijn handen, daar word ik blij van!

 

April 2017: de eerste workshops

Toen ik bijna 4,5 jaar geleden begon met hoelahoepen had ik geen idee dat ik nu zou kunnen schrijven dat ik Hoop Love Coach ben én mijn eigen bedrijf heb. Het lukte me de eerste week niet eens om de hoelahoep rond mijn middel te laten draaien. Inmiddels wel en jeetje, wat heeft hoelahoepen mijn leven veranderd. Ik ging van alleen maar in mijn hoofd leven naar een leven vanuit mijn hart, en die reis maakte ik met mijn lichaam in de hoepel.

 

Ik organiseerde in deze periode kennismakingsworkshops, hoepelsessies in het park en ik stond voor het eerst te hoepelen bij de Zeldzaam Mooi Markt. Het was zo leuk om eindelijk te kunnen delen wat ik het liefste doe, om andere vrouwen kennis te laten maken met de vrijheid en blijheid van het hoelahoepen.

 

Zo leuk dat ik er bang van werd…

 

Augustus 2017: de flow even kwijt

Vanuit je hart leven, in flow, betekent niet dat ik zonder angst leef en alles glitters+eenhoorns is. Nope, zeer zeker niet. Het is en blijft vallen en opstaan. Nadat ik mijn eerste workshops had gegeven overviel me een enorm gevoel van twijfel en onzekerheid. Kan ik dit wel? Ben ik wel goed genoeg? Is het niet erg dat ik niet de enige ben ik mijn regio die dit wil delen? Moet ik niet professioneler zijn? Moet ik niet dit, dat, bla-bla-bla?

 

Ik liep vast in mijn loondienstbaan en hoepelde vrijwel niet meer. Ik voelde me niet fijn, to say the least. En ik wist even niet meer hoe ik verder moest, welke stap de juiste was. En dus liet ik het maar, op aanraden van de Arbo-arts die ik toegewezen had gekregen via mijn werk. Wat een mazzel had ik met hem! Hij adviseerde mij de tijd nemen om op te laden. Dat was moeilijk, maar er is altijd maar één weg: er dwars doorheen.

 

Dus ik deed wat op dat moment goed voelde. Schilderen, breien, haken, mijn mini-huisje opnieuw inrichten, slapen, Netflixen, fietsen, wandelen. Ik deed mijn best om zo min mogelijk van mezelf te moeten en om het schuldgevoel van niet werken zoveel mogelijk los te laten

 

September en oktober 2017: de eerste optredens

De dagen werden donkerder, maar in mij werd het lichter. Ik pakte mijn hoelahoeps steeds vaker op, dat voelde fijn, ik had ze gemist. Ik verwende mezelf met glanzende eenhoorn-tape en spullen om twee vuurhoepels te maken.

 

En toen was daar ineens een optreden. Holy hoela, spannend! En gaaf! Daarna kwam nog een optreden. Iets minder spannend, maar nog steeds heel spannend! En heel gaaf!

 

December 2017: helloooo, I’m back!

Er is maar één ding waar ik dolgelukkig van word: mijn liefde voor hoopdance delen met anderen. Dus weet je wat ik zeg tegen al die angst en twijfel: doei! Dit is het, dit is mijn enige leven, nu en hier, hier moet ik het mee doen. Ik weiger om me tegen te laten houden door angst, later terug te kijken en met spijt en verdriet te denken “Sh*t, had ik nou maar…” Nee. Liever kijk ik terug terwijl ik met een lach op mijn gezicht: “Weet je nog hoeveel angst ik voelde? Maar f*uck it, ik ging er toch voor, en het was prachtig.”

 

Ik nam het besluit om afscheid te nemen van mijn loondienstbaan en mijn hart achterna te gaan. Het voelde niet goed dat ik De Hoepeljuf zo ver naar de achtergrond had laten verdwijnen. Dat klopte niet. Wat wel klopt is ik, Marina, Hoop Love Coach bij De Hoepeljuf, vrouwen helpen hun flow te vinden in de hoelahoep en in hun leven, de vrijheid en blijheid van hoopdance delen en te laten zien dat het mogelijk is om in flow vanuit je hart te leven (zelfs als je de allerbangste vogel bent die je kent).

 

Maf is het, he? Hoe angst enorm huge en allesoverheersend kan voelen. Maar zodra je een beetje dapper durft te zijn zul je zien dat die angst slechts een dunne sluier is. Die oplost op het moment dat je moedig durft te zijn. Actie durft te ondernemen ondanks dat je bang bent. Het zit allemaal in je hoofd. Niet dat dat het makkelijker maakt, maar het is wel een geruststelling. Het zijn maar gedachten, en die mag je in twijfel trekken en laten voor wat ze zijn.

 

Ik blijf altijd een leerling van mijn hoelahoep. Het leerproces is eindeloos, net zoals mijn hoepel. Dat maakt me dankbaar en humble, en retenieuwsgierig naar wat 2018 gaat brengen.

 

Volg je hart & happy 2018!

 

Lieve hoelahoepgroet,

Marina – De Hoepeljuf

No Comments

Post a Comment

Wegens succes zijn alle hoepels uitverkocht! Vanaf september nieuwe voorraad: hoepels voor beginners en polypro hoepels in verschillende kleuren. Stay tuned!! ❤ Sluiten